Just Made (27-03-25)

Toen we aan de laatste ronde begonnen, tegen Ed en Paul, begon Paul over een leuk speelfiguur dat net was voorgekomen op spel 27. Dat spel konden we ons goed herinneren:

Hanneke had als zuid 2♥ geopend, west volgde met 2♠ en na 4♥ bij mij besloot west 4♠ te bieden. Na twee keer pas doubleerde Hanneke (ze zei later: ‘ik had een maximum en veel verdediging’) en 4♠x werd het eindcontract.
Na ♥H en drie keer klaveren was het contract al één down en Hanneke was aan slag. Ze zag dat een eventuele ♦A bij mij niet kon weglopen en speelde daarom de vierde klaver in de driedubbele renonce! Dat was de enige manier om het contract twee down te krijgen omdat ik nu ♠V nog maakte.
Ik had verwacht dat de toppers uit de A-groep deze verdediging ook wel hadden gevonden, niemand dus. Uit de frequentiestaat bleek dat slechts twee paren uit de B- en C-lijn (Alfred en Jan, Femmy en Gertjan) een schoppencontract ook op acht slagen hadden gehouden.
Dit spel illustreert weer eens waarom bridge zo’n moeilijk spel is. Op alle regels zijn namelijk uitzonderingen: ‘speel nooit in de double of triple renonce’, behalve wanneer de uitzondering van toepassing is….